deVoedingswijzer

Wat doet voeding met ons - wat doen wij met voeding

Zoeken

Vleesrunderen

Koeien die niet genoeg melk meer geven, gaan naar de slachterij, na vijf tot acht jaar. Het vlees van die 'uitgemolken' koeien is niet van topkwaliteit. Daarom worden veel runderen speciaal voor het vlees gefokt.

Het gaat om speciale vleesrassen. die extra gespierd zijn. Soms zijn die rassen erg ver doorgefokt, met als uitwas de 'dikbillen': die zien er niet meer normaal uit, maar schijnen goed te smaken. Vleesrunderen in Nederland leiden geen fraai leventje. Ze staan eigenlijk alleen maar op stal.

Vrij uitgebreide informatie over rundvee in het algemeen is te vinden bij het Productschap voor Vlees, Vee en Eieren. Makkelijk leesbare informatie over vleesrunderen biedt Het Kleine Loo. Dat is een promotie-organisatie van de landbouwsector, en dat is te merken.

Kalfsvlees

Kalfsvlees komt vooral van stiertjes; die kunnen geen melk geven, en worden na geboorte snel vetgemest voor de slacht.
Op ieder moment staan er ruim 900.000 kalfjes voor de mesterij. Ruim tweederde daarvan levert 'witvlees' - de beestjes hebben dan zo weinig kunnen bewegen dat hun spieren maar weinig doorbloed zijn. Voorzichtig herwint het roze vlees weer terrein.

Slachten

Slachten van dieren is een rare activiteit: het is nodig om te voldoen aan de enorme vraag naar vlees, maar tegelijk wil bijna niemand weten dat daarvoor massaal dieren worden gedood en in stukjes gesneden. Het is een industrieel gebeuren en voor de hygiëne is dat meestal een goede zaak.

Maar hoe clean en klinisch dit industrieslachten ook is, het blijft soms een bron van problemen. Strenge eisen moeten voorkomen dat bacteriële besmettingen zich juist via slachthuizen op grote schaal verspreiden.

Eerbied voor dier en natuuur

Gelukkig zijn er ook boeren die hun dieren niet alleen zien als 'financiële melkkoe', maar ook plezier beleven aan de dieren. En aan de natuur daar omheen. Lees bijvoorbeeld het weblog van boerin Irene van de Voort uit Lunteren.

 

'Kannibalisme'
bij dieren

In Nederland en omringende landen eten we vrijwel alleen de lekkerste delen van dieren: filetjes, biefstuk, karbonades enzovoort. Wat dan te doen met de rest van een geslacht dier?

In China houden ze nog wel eens van pootjes. Maar veel rest-delen werden lange tijd vermalen tot 'diermeel', dat vervolgens aan andere dieren te eten werd gegeven. Dat vee werd daarmee ongewild tot kannibalen.

Ernstig is dat hiermee (onbewust) de ernstige ziekte BSE werd verspreid. Die ziekte zat in hersenen van geslachte dieren.
Diermeel gebruiken voor veevoer is inmiddels verboden, maar uit oogpunt van duurzaam gebruik van producten zijn er pleidooien om het toch weer toe te staan.

 

 

Traceren

Van elk stukje verpakt vlees bij de supermarkt is na te gaan waar het vandaan komt. Dit is een eis van de Europese Unie.
Hoe dit traceren mogelijk wordt, is onder meer te zien op de site van Dynamic Meat (onderop de pagina). Een lang verhaal staat bij Logistiek.

Kalfsvleesproducent Alpuro biedt een vérgaande vorm van tracering. Van elk lapje vlees is na te gaan van welk kalf het afkomstig is, dankzij DNA-testen.