Verrassing uit je voorraadkast
Een
verstandig mens wéét wat hij eet. Maar hoe precies weet je het?
Etiketten lezen doe je in de winkel meestal maar vluchtig.
Neem daar thuis eens de tijd voor - dat kan heel verrassend zijn.
De voedselveiligheid is in Nederland aardig op peil – daar zorgen de wet- en regelgeving plus controle wel voor, en bovendien willen fabrikant en supermarkt hun naam niet te grabbel gooien.
Ongezond eten?
'Ongezond eten' is in Nederland bijna niet te koop. 'Ongezond eten' is alleen iets dat je kunt dóen - door te veel te eten, of te weinig groente en fruit.
(advertentie)
Toch is het goed om te weten wat er precies zit in de koek of de kaas of de karbonade die je koopt. Want voor wie moet letten op zijn gewicht, of andere gezondheidsrisico's loopt, is het belangrijk dat je weet wat je eet.
Er is altijd de kans van een opeenstapeling van minder gezonde
stofjes, die elk op zich geen gevaar opleveren maar samen behoorlijke schadelijk kunnen zijn.
Voor wat wel of niet bijdraagt aan gezondheid, zie de pagina 'Eten'.
Informatie zoeken
Hoe
kom je te weten wat er precies zit in de etenswaren die je koopt? Om te beginnen: lees wat er op het etiket staat. Fabrikanten zijn verplicht
om alle ingrediënten daarop te vermelden. Als ze daarmee sjoemelen,
kunnen ze flink beboet worden.
Toch staat niet alles op het etiket;
zie de pagina 'Etiketten'.
Op etiketten staan de gebruikte E-nummers. En natuurlijk alle ingediënten. Op de verpakking moet ook altijd naam en adres van de fabrikant staan, of van de leverancier. Die naam is ook te achterhalen via de streepjescode. De betere fabrikanten vermelden op de verpakking hun adres, en steeds vaker ook een telefonische informatie- of klachtenlijn en/of een webadres.
Vers of verwerkt
In de winkel verse groente en fruit kopen, en vers vlees, vinden we de gewoonste zaak van de wereld. Maar 'vers' betekent niet: 'zó van de boerderij' – er zit heel veel techniek en vooral organisatie achter die dagelijks verse aanvoer. Kijk bij 'Vers'.
Om vers vlees en andere eiwithoudende producten veilig te eten is een goede hygiëne van het grootste belang, ook in de eigen keuken.
Zonder koelkast
Het alternatief voor vers is: bewerken en bewaren. Vroeger, zonder koelkasten, wisten de mensen niet beter. Ham was altijd gerookt of heel zout, fruit moest je snel vers eten of verwerken tot jam of compote, brood was alleen dubbelgebakken (biscuit) lang houdbaar en haring bleef alleen zwaar gezouten goed. Al die conserveringstechnieken bestaan nog steeds, al zijn ze technisch wel verbeterd.
Aansprakelijkheid
Als een gekocht product (voeding of iets anders) niet deugt, is altijd de verkoper aansprakelijk. Die kan op zijn beurt de schade verhalen op de fabrikant.
Een
consument moet bij een winkel altijd zijn verkeerde product kunnen ruilen
of zijn geld terug kunnen krijgen. Het verhalen van geleden schade door
een verkeerd product (bijvoorbeeld flink ziek geworden) is in beginsel
ook mogelijk, maar ligt een stuk ingewikkelder. Hierbij speelt ook de
eigen verantwoordlijkheid van de consument een rol.
Verpakt of niet?
Een voordeel van verse groente en fruit was lange tijd dat het niet eerst verpakt hoefde te worden in plastic. Dat scheelde in afval en in milieubelasting.
Tegenwoordig is veel verse waar toch verpakt. Ten eerste om het vers te hóuden. Ten tweede omdat alleen met een verpakking informatie gegeven kan worden over de herkomst van de producten. Maar bovendien is verpakken vaak een eis van hygiëne. Zie ook bij 'Verpakken'.
DeVoedingswijzer.nl probeert zijn kosten enigzins te dekken door in deze kolom advertenties van Google toe te laten.
Het al of niet aanwezig zijn van advertenties heeft geen enkele invloed op onderwerpkeuze of tekst op de site.